X
تبلیغات
كوچولوهاي من و بابايي
كوچولوهاي من و بابايي
دو هديه ي خدا ،آتوسا و تارا

يك روز چنگيز ودربا ريانش براي شكار به جنگل رفتند هوا خيلي گرم بود وتشنگي داشت چنگيز ويارانش را ازپا درمي آورد بعد ازساعتها جستجو جويبار كوچكي ديدند چنگيز شاهين شكاريش را به زمين گذاشت وجام طلايي را در جويبار زد و خواست آب بنوشد اما شاهين به جام زد و آب بر روي زمين ريخت براي بار دوم هم همين اتفاق افتاد چنگيز خيلي عصباني شد و فكر كرد اگر جلوي شاهين رانگيرم ، درباريان خواهندگفت:چنگيز جهان گشا نميتواند از پس يک شاهين برآيد پس اينبار باشمشير به شاهين ضربه اي زد پس از مرگ شاهين چنگيز مسير آبرا دنبال كردوديد كه ماري بسيار سمي در آب مرده و آب مسموم است اواز كشتن شاهين بسيار متاثرگشت مجسمه اي طلايي از شاهين ساخت بر يكي از بالهايش نوشتند:يک دوست هميشه دوست شماست 

حتي اگر كارهايش شما را برنجاند روي بال ديگرش نوشتند: هرعملي كه از روي خشم باشد محكوم به شكست است...

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم 

گر چه در خویش شکستیم صدایی نکنیم 

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست 

گر شکستیم زغفلت من و مایی نکنیم 

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم وقت پرپر شدنش ساز و نوایی نکنیم...

!ﺧﺪﺍﯾﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻦ ... ﺩﯾﺮﺗﺮ ﺑﺮﻧﺠﯿﻢ, ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑبخشیم.





نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و هشتم فروردین 1393 توسط مامان سولماز
   ترن


ترن 


ترنم قشنگه توش پراز پلنگه 

ترنم تندمیره تندمیره تندمیره 

شی فو شی فو دو دو 

شی فو شی فو دو 


ترنم ملوسه توش پراز عروسه 

ترنم تند میره تند میره

شی فو شی فو دو دو

شی فو شی فو دو


ترنم کوچولوس توش پراز آلبالوس 

ترنم تند میره تند میره

شی فو شی فو دو دو 

شی فو شی فو دو


رو تاق ترنم ،یه آهو نشسته 

ترنم توکوهه تودشته توراهه

شی فوشی فو دو دو

شی فو شی فو دو


پیش راننده شم یه خرگوش نشسته 

ترنم توکوهه تودشته توراهه

شی فو شی فو دو دو

شی فو شی فو دو


"ثمین باغچه بان"

-------------------------------




نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و دوم فروردین 1393 توسط مامان سولماز
   پارك






نوشته شده در تاريخ پنجشنبه چهاردهم فروردین 1393 توسط مامان سولماز





نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم فروردین 1393 توسط مامان سولماز





نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم فروردین 1393 توسط مامان سولماز


بسیاری از مردم کتاب «شاهزاده کوچولو» اثر سنت اگزوپری را می‌شناسند. اما شاید همه ندانند که او خلبان جنگی بود و با نازی‌ها جنگید وکشته شد.

قبل از شروع جنگ جهانی دوم اگزوپری در اسپانیا با دیکتاتوری فرانکو می‌جنگید. او تجربه‌های حیرت‌آور خود را در مجموعه‌ای به نام لبخند گردآوری کرده است.

در یکی از خاطراتش می‌نویسد که او را اسیر کردند و به زندان انداختند و….

مینویسد: «مطمئن بودم که مرا اعدام خواهند کرد به همین دلیل بشدت نگران بودم…. جیب‌هایم را گشتم تا شاید سیگاری پیدا کنم که از زیر دست آن‌ها که حسابی لباس‌هایم را گشته بودند در رفته باشد…؛ یکی پیدا کردم و با دست‌های لرزان آن را به لب‌هایم گذاشتم ولی کبریت نداشتم…. از میان نرده‌ها به زندانبانم نگاه کردم. او حتی نگاهی هم به من نینداخت درست مانند یک مجسمه آنجا ایستاده بود….
فریاد زدم.. «هی رفیق کبریت داری؟»

به من نگاه کرد شانه‌هایش را بالا انداخت و به طرفم آمد. …نزدیک‌تر که آمد و کبریتش را روشن کرد بی‌اختیار نگاهش به نگاه من دوخته شد. لبخند زدم و نمی‌دانم چرا؟ شاید از شدت اضطراب، شاید به خاطر این که خیلی به او نزدیک بودم و نمی‌توانستم لبخند نزنم. …در هر حال لبخند زدم وانگار نوری فاصلۀ بین دلهای ما را پر کرد… میدانستم که او به هیچ وجه چنین چیزی را نمی‌خواهد…. ولی گرمای لبخند من از میله‌ها گذشت و به او رسید و روی لب‌های او هم لبخندی شکفت…

سیگارم را روشن کرد ولی نرفت و همانجا ایستاد مستقیم در چشم‌هایم نگاه کرد و لبخند زد…. من حالا با علم به اینکه او نه یک نگهبان زندان که یک انسان است به او لبخند زدم…. نگاه او حال و هوای دیگری پیدا کرده بود….
پرسید « بچه داری؟» …
با دست‌های لرزان کیف پولم را بیرون آوردم و عکس اعضای خانواده‌ام را به او نشان دادم و گفتم «آره ایناهاش»….
او هم عکس بچه‌هایش را به من نشان داد و دربارۀ نقشه‌ها و آرزوهایی که برای آن‌ها داشت برایم صحبت کرد…..

اشک به چشم‌هایم هجوم آورد… گفتم که می‌ترسم دیگر هرگز خانواده‌ام را نبینم. دیگر نبینم که بچه‌هایم چطور بزرگ می‌شوند.

چشم‌های او هم پر از اشک شدند… ناگهان بی‌آنکه که حرفی بزند، قفل در سلول مرا باز کرد و مرا بیرون برد. …بعد هم مرا به بیرون زندان و جادۀ پشتی آن که به شهر منتهی می‌شد هدایت کرد….. نزدیک شهر که رسیدیم تنهایم گذاشت و برگشت بی‌آنکه کلمه‌ای حرف بزند




نوشته شده در تاريخ سه شنبه دوازدهم فروردین 1393 توسط مامان سولماز

تنگ بلور آسمان
ماهی سرخ آفتاب
سفر‌ه‌ی پرگل زمین
بلبل چشمه‌های آب
دانه‌به‌دانه سبزه‌ها
از دل خاک می‌دمند
با گُل و برگ رنگ‌رنگ
به ما سلام می‌دهند
بر آب و خاک و آسمان
بهار دیده می‌شود
چهچهه‌ی پرندگان
باز شنیده می‌شود
مژده‌ی تازه می‌دهد
بوی بنفشه در هوا
آمده فصل زندگی
بهار ما بهار ما
"بیوک ملکی"
--



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هفتم فروردین 1393 توسط مامان سولماز

بق بقو، بق، بق، بقو

نوک طلای نقره‌بال

می‌پری خوش از جنوب

می‌زنی پر تا شمال

بق بقو، بق، بق، بقو

آسمان مال توست

خاک‌ها و آب‌ها

زیر چشم و بال توست

بق‌بقو، آواز تو

بهترین آوازهاست

گوش‌های زندگی

با زبانت آشناست

خوش به حالت بق‌بقو

بال‌ها را باز کن

هر کجا خواهی برو

ناز کن پرواز کن


"محمود کیانوش"

-------------------------------




نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و نهم بهمن 1392 توسط مامان سولماز

اگر کودکان با انتقاد زندگی کنند، می آموزند محکوم کنند.

اگرکودکان با خصومت زندگی کنند، می آموزند مبارزه کنند.

اگر کودکان با ترس زندگی کنند، می آموزند نگران باشند.

اگر کودکان با ترحم زندگی کنند، می آموزند برای خودشان احساس تاسف کنند. 

اگر کودکان با تمسخر زندگی کنند، می آموزند خجالتی باشند.

اگر کودکان با حسادت زندگی کنند، می آموزند رشک بورزند.

اگر کودکان با شرم زندگی کنند، می آموزند احساس گناه کنند.

اگر کودکان با تشویق زندگی کنند، اعتماد به نفس می‌آموزند.

اگر کودکان با تحمل زندگی کنند، شکیبا یی می‌آموزند.

اگر کودکان با تحسین زندگی کنند، قدردانی می‌آموزند.

اگر کودکان با پذیرش زندگی کنند، می آموزند عشق بورزند. 

اگر کودکان با تأیید زندگی کنند، می آموزند خودشان را دوست بدارند. 

اگر کودکان با به رسمیت شناختن زندگی کنند، می آموزند هدفمندی خوب است.

اگرکودکان با به اشتراک گذاری زندگی کنند، سخاوت می آموزند.

اگر کودکان با صداقت زندگی کنند، راستگویی می آموزند.

اگر کودکان با انصاف زندگی کنند، عدالت می آموزند. 

اگر کودکان با مهربانی و مراعات زندگی کنند، احترام می آموزند.

اگر کودکان با امنیت زندگی کنند، ایمان می آموزند. 

اگر کودکان با دوستی زندگی کنند، می آموزند که دنیا مکان خوبی‌ است که در آ ن زندگی‌ کنند

 




نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیستم بهمن 1392 توسط مامان سولماز

زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود
زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر
زندگی، باور دریاست در اندیشه ی ماهی، در تنگ..




نوشته شده در تاريخ جمعه هجدهم بهمن 1392 توسط مامان سولماز

سلام كوچولوهاي نازم ، امروز ميخواستم خيلي حرفها واستون بزنم ولي نميدونم چرا تا ميخوام شروع به تايپ كنم همه چيزهايي كه تو ي ذهنم بوده فراموشم ميشه و جاش را كلي خاطره هاي جور و واجور ميگيره مخصوصا از اولين باري كه توي بغلم گرفتمتون ، به اولين نگاه و به اولين لبخند هاتون. هر چي هست هميشه براي من تا أبد ميمونه و جز اولين خاطرات زيباي من است ، چند روز بيشتر يك كليپ ديدم كه خيلي من رو تحت تاثير قرار داد ، درباره زندگي بود و چگونه زيستن ، اينكه به آدمها ياداوري ميكرد كه چه چيزهايي تو زندگي مهمند مثل خنديدن ، رقصيدن ، بازي كردن ، اينكه براي خودمون زندگي كنيم نه ديگران و توي زندگي فقط كار كردن مهم نيست ،اينكه فقط سخت كار كنيم و همه ي زندگي ما بشه كار وكار وكار. كار بايد يكي از اجزا زندگي باشه نه همش ، اميدوارم شما دخترهاي نازم هميشه تو زندگي تون شاد باشيد و انطوري زندگي كنيد كه راضي باشيد:)




نوشته شده در تاريخ یکشنبه ششم بهمن 1392 توسط مامان سولماز

ای از تمام حادثه ها سر شناس تر

تاریخ در صدای تو با انعکاس تر!

نسبت به بی قراری ما شانه ات صبور 

نسبت به رنج های تو ما ناسپاس تر

هر نغمه ای که بافتی از بافه ها شدند

بر ساقه های گندم روح تو د ا س تر

پژواک های های تو نگذاشت زندگی

از وحشت سکوت شود پر هراس تر

هرگز کسی شبیه تو پیدا نمی شود

تکرار ناپذیر تر و بی قیاس تر

کاش ای بزرگ بار دگر زاده می شدی

در بین مردمی به هنر حق شناس تر...            "کورش کیانی"تقديم به استاد شجريان




نوشته شده در تاريخ دوشنبه شانزدهم دی 1392 توسط مامان سولماز
   زندگي


زندگی، پنجره ای باز، به دنیای وجود،تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست 


آسمان،نور، خدا، عشق، سعادت با ماست.فرصت بازی این پنجره را دریابیم.


در نبندیم به نور در نبندیم به آرامش پر مهر ، نسیم.. پرده از ساحت دل برگیریم. 


رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم...




نوشته شده در تاريخ یکشنبه پانزدهم دی 1392 توسط مامان سولماز
  



“دنيا كوچكتر از آن است

كه گم شده اي را در آن يافته باشي

هيچ كس اينجا گم نمي شود

آدمها به همان خونسردي كه آمده اند

چمدانشان را مي بندند

و ناپديد مي شوند

يكي در مه

يكي در غبار

يكي در باران

يكي در باد

و بي رحم ترينشان در برف

آنچه به جا مي ماند

رد پايي است

و خاطره اي كه هر از گاه

پس مي زند مثل نسيم سحر

پرده هاي اتاقت را” 

― عباس صفاری, کبریت خیس




نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دوازدهم دی 1392 توسط مامان سولماز
  


براي سلامتی:          1- آب فراوان بنوشید.🍶          2- مثل یک پادشاه صبحانه بخورید🍳🍞🍰☕          ، مثل یک شاهزاده ناهار بخورید🍛          و مثل یک گدا شام بخورید🍏          3- بیشتر از عدسی استفاده کنین تا عاقل شوین.          4- بااین 3 تا E زندگی کنید:          Energy          Enthusiasm (شورواشتیاق)😄          Empathy (دلسوزی و همدلی)          5- از ورزش کمک بگیرید🎿⚽🏊          6- بیشتر بازی کنید.          7- بیشتر از سال گذشته کتاب بخوانید.          8- روزانه 10 دقیقه سکوت کنید و به تفکر بپردازید.🙇          9- 7 ساعت بخوابید.          10- هر روز 10 تا 30 دقیقه پیاده‌روی کنید و در حین پیاده‌روی، لبخند بزنید.🚶😊          شخصیت:          11- زندگی خود را با هیچ کسی مقایسه نکنید؛ شما نمی‌دانید که بین آنها چه می‌گذرد.          12- افکار منفی نداشته باشید، در عوض انرژی خود را صرف امور مثبت کنید.😊          13- بیش از حد توان خود کاری انجام ندهید.          ۱۴- حسادت... یعنی اتلاف وقت، شما هر چه را که باید داشته باشید، دارید.          17- گذشته را فراموش کنید. اشتباهات گذشته شریک زندگی خود را به یادش نیاورید. این کار آرامش زمان حال شما را از بین می‌برد.💑          18- زندگی کوتاه‌تر از این است که از دیگران متنفر باشید. نسبت به دیگران تنفر نداشته باشید😖          19- با گذشته خود رفیق باشید تا زمان حال خود را خراب نکنید...          20- هیچ کس مسئول خوشحال کردن شما نیست، مگر خود شما.👌          21- بدانید که زندگی مدرسه‌ای می‌ماند که باید در آن چیزهایی بیاموزید، مشکلات قسمتی از برنامه درسی هستند و به مانند کلاس جبر می‌باشند.          22- بیشتر بخندید و لبخند بزنید.😃          23- مجبور نیستید که در هر بحثی برنده شوید، زمانی هم مخالفت وجود دارد.          جامعه:          24- گهگاهی به خانواده و اقوام خود زنگ بزنید.          25- هر روز یک چیز خوب به دیگران ببخشید.....🎁          26- خطای هر کسی را به خاطر هر چیزی ببخشید.          27- زمانی را با افراد بالای 70 سال و زیر 6 سال بگذرانید.👵👴👼          29- اینکه دیگران راجع به شما چه فکری می‌کنند، به شما مربوط نیست.          30- زمان بیماری ،شغل شما به کمک شما نمی‌آید، بلکه دوستان شما به شما مدد می‌رسانند، پس با آنها در ارتباط باشید.          زندگی:          31- کارهای مثبت انجام دهید.          32- از هر چیز غیر مفید، زشت یا ناخوشی دوری بجویید.😡👿          33- عشق درمان‌گر هر چیزی است.        



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط مامان سولماز




نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهارم آذر 1392 توسط مامان سولماز





نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم آبان 1392 توسط مامان سولماز




نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و چهارم آبان 1392 توسط مامان سولماز

تمامِ آن چيزی که درباره‌ی تو، در سَرم هست،

ده‌ها کتاب می‌شود.

اما تمامِ چيزی که در دلم هست

فقط دو کلمه است،

دوســـــــــــتت دارم!

__________

ويکتور هوگو





نوشته شده در تاريخ شنبه هجدهم آبان 1392 توسط مامان سولماز
   خدا


درهیاهوی زندگی دریافتم چه دویدنهاییکه فقط پاهایم راازمن گرفت درحالیکه گویی ایستاده بودم.چه غصه هاییکه فقط باعث سپیدی مويم شددرحالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود.دریافتم کسی هست که اگربخواهدمیشودواگرنه,
نمیشود"به همین سادگی"کاش نه میدویدم ونه غصه میخوردم فقط اورامیخواندم.




نوشته شده در تاريخ شنبه بیستم مهر 1392 توسط مامان سولماز
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

ابزار



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
وبلاگ



ابزار رایگان وبلاگ
مدل لباس

اسلایدر